Home
MALOWANE SŁOWEM I OBIEKTYWEM

CO TO JEST?      AUTORZY      WYKAZ POKAZÓW      TERMINARZ      W MEDIACH      OPINIE WIDZÓW      REKLAMA      TEKSTY      ZDJĘCIA ZE SPEKTAKLI



Wieczorem w "Starej Plebanii"
Zgasło światło. . . Z głośników popłynęła muzyka. . .
Na ekranie pojawiły się pierwsze fotografie Jacka. . .
Po chwili Urszula rozpoczęła czytanie swojej prozy
głosem, który na długo utkwi mi w pamięci. . .
Głosem o nienagannej dykcji. . . Aksamitnym. . . Głębokim. . .
Trudno oddać słowami to co wydarzyło się w "Starej Plebanii". . .
Takie określenia, jak refleksja czy zaduma tylko w małej części oddają atmosferę spektaklu.
To po prostu trzeba zobaczyć. . .
Koniecznie. . .
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .opinia widza po spektaklu w Janowie Podlaskim, Październik 2011



"Malowane słowem i obiektywem"
Jest to spektakl, polegający na autorskim czytaniu prozy Urszuli Gronowskiej
z jednoczesnym wyświetlaniem na ekranie fotografii Jacka Zaima.
Fotografie są tematycznie związane z czytaną prozą, a wyświetlane w formie diaporam.
Całość ilustrowana jest muzyką.
W związku z faktem, że jednocześnie występują trzy różne media:
- czytanie prozy
- wyświetlanie fotografii
- muzyka, jak tło dzwiękowe
całość jest spektaklem multimedialnym.

Spektakl składa się z krótkich utworów o różnej tematyce i trwa około 50-55 minut.
Autorzy posiadają cały sprzęt niezbędny do realizacji spektaklu.






Słowo wyjaśnienia

Malowane Słowem i Obiektywem to spektakl ściśle autorski: jednoczesna prezentacja prozy Urszuli Gronowskiej
wraz ze specjalnie dobranymi do czytanej prozy zdjęciami Jacka Zaima,oraz towarzyszącą im muzyką.
Spektakl ''Malowane słowem i obiektywem'', łączący w sobie kilka form prezentacji, jest nowością na rynku kultury.
Autorzy opracowali własną formułę spektaklu, w którym na ''żywo'' prezentują swoje dokonania w dziedzinie fotograficznej i literackiej,
łącząc je w jeden spójny tematycznie spektakl, tym samym zapraszając widzów do wejścia w ich własny świat artystycznej wizji
i wyobrażni, zainteresowań i inspiracji.

Projekt obecnie zawiera dwadzieścia odrębnych kilkuminutowych pokazów oscylujących wokół tematyki przemijania i fascynacji zjawiskami natury, zestawionych w bloki tematyczne, dobierane w zależności od zapotrzebowania i miejsca prezentacji.
Z opinii widzów, którzy już obejrzeli spektakle wynika, że dają one odbiorcy wiele wrażeń natury emocjonalnej,
wywołując wzruszenia i chwile refleksji. Budzą przeżycia estetyczne, odświeżają wspomnienia, skojarzenia i marzenia.

Spektakl ''pokazuje jaką wartość w życiu ma tradycja i powrót do korzeni''.
Grażyna Lutosławska z Radia Lublin nazwała tę formę ''teatrem'', z uwagi na kilka obecnych jednocześnie przestrzeni:
słowa, obrazu i muzyki, pozwalających widzowi na uruchomienie jego własnych emocji i uczuć temu towarzyszących
i na uczestnictwo w czymś, co jest także ''ulotne'', natomiast

Adam Kulik z TVP Lublin podkreślił ''duży ładunek liryzmu oraz świetne zgranie zdjęć z tekstem,''co sprawia wrażenie oglądania krótkometrażowych filmów.

Tomasz Sikora - Związek Polskich Artystów Fotografików (nr 535) napisał:
Dziękujemy za klimat. Piękne zdjęcia z wyczuciem światła i nastroju. Gratuluję..

Janusz Kobyliński - Związek Polskich Artystów Fotografików (nr 570) napisał:
świetne światło i kompozycja! PORTRETY W LUSTRZE DOSKONAŁE!

Wiele osób zwraca uwagę na dodatnie oddziaływanie pokazów, ich terapeutyczny charakter, niezwykle mocne oddziaływanie na emocje widza przez umiejętne zestawienie słowa czytanego z pokazywanym obrazem oraz muzyką. Najtrudniejszym zadaniem dla autorów w doskonaleniu spektaklu jest znalezienie tzw. ''złotego środka'', czyli takiej formy prezentacji, w której nie będzie dominowała żadna z form. Osiągnięcie takiego efektu końcowego, by obraz nie górował nad słowem, i na odwrót, by czytana treść nie odgrywała nadrzędnej roli nad fotografiami. To także umiejętne dobranie zdjęć do tekstów i wyważenie proporcji pomiędzy poszczególnymi formami prezentacji, zważywszy na różnych odbiorców, z których jedni są ''wzrokowcami'', a drudzy ''słuchowcami''.
Równie istotne jest podejście autorów do realizowanych tematów. Co przyniesie lepszy efekt? Dosłowność prezentacji w obrazach
- ''Ona'', ''Powrót'', ''Dom z duszą'', ''Lupa'', ''Mowa drobiazgów'', ''Łódki'', ''Krzyk zapomnienia''. . . czy może tak jak w ''Sukience
w kwiaty'', tylko zaakcentowanie jego głównego tematu?

Każdy pokaz przygotowywany jest osobno, ze szczegółowym opracowaniem detali, współbrzmiących tematycznie z dobranym podkładem muzycznym. Dokumentem wszystkich autorskich spektakli jest Kronika - zapis wrażeń widzów, zanotowanych ''na gorąco'', bezpośrednio po pokazach i opinie zamieszczone na portalach internetowych (m.in. z Kuncewiczówki i portalu www.wkazimierzudolnym.pl, jak również kwartalnika kulturalnego ''Kozirynek'') oraz strona autorska www.zaim.pl ze szczegółowym opracowaniem każdego pokazu, opiniami widzów, terminarzem odbytych i przyszłych spektakli, oddzwiękiem w mediach i materiałami reklamowymi. Pozytywne opinie zachęcają autorów do ciągłego doskonalenia formy prezentacji i realizacji nowych pomysłów i tematów.

Wszystkich zainteresowanych zobaczeniem spektaklu zapraszamy - TUTAJ



Kontakt z autorami spektaklu: POCZTA




Wszystkie fotografie prezentowane w tej witrynie są chronione Prawem Autorskim.
Kopiowanie i powielanie w jakiejkolwiek formie, wymaga pisemnej zgody autora.
All photos are copyrighted and you are not allowed to use them without my permission.